sivamurugamalai

புந்தியிலோர் பரிபூரண ஞானம் பரவிட இந்துவுஞ் சுருள்தோடு மிச்சை யோடேச்சூ டந்தரந் தனிலோர் சுந்தர நடமாடும் நந்தியை நாடிதொழுது விழுந்து சரணடைவீர் !

சேர்த்த ஓர்குடமதில் குருதி நரம்பொடு கோர்த்த சுவருயிரை நச்சு வீரீலாகி லார்த்தபொருள் உமக்குத் தருமோ அருளை? தீர்த்தமாடீ ரும்மைதொடருந் தீவினை தீருமே !

கார்கண்டர் என்றேத் துஞ்சரா சரனை வார்சடையைச் சுற்றியவனைச் சொற்பே ரீவானை தார்நாயகனை நற்தமிழால் நெகிழ ஓத சீர்செல்வம் மனைமாட்சி அனைத்து மடைவீர்!

புகாததுஓர் ஒளி பிழம்பாகிய கிரண குகா கமலச் சுடர் மேல் இச்சை வைமீர் சுகா யனுட்டான ஞானமாம் மூலப் பொருளானானை சிகாமணியே! சிவமே! என்னீர் சேமம் பெறுவீர்!

பூசுநீறுமோர் புனித யாறுமுடைய அரனே ! மாசு இலா தோர் சுத்த கூவிளச் செச்சை யேனே ! ஈசுவரனே ! அடியேன் வறுமை அகன்றிட நீ பேசு கவியொடருள் சகல ஐசுவரியங்களை !

கயவரை பார்த்தே எரித்த ஓம்காரணனே ! சுயபரஞ் சுடரே என்றேச் செப்பீரும் துயருரும் பகையுந் தீயஎலாம் நீங்கி உயரும் நும்வாழ்வு பெருகும் நிதியுமதியுமே !

சுரும்பினோர் இசையினி லயிக்கு மரனேநீ கரும்பின் சுவையேப் போலச் சொற்பேறு சருவியச் சாத்திரமுஞ் சகல கலைகளுங் குருவாய் இருந்து போதிக்க மதியில்உறைக!

சிந்திப்பர் தமக்கு இரங்கி வரமுந் தந்திடுஞ் சுத்த சிவமேச் செந்தீயே! பந்தமெனா ஓர்பற்றை நின்சேவடியில் வைக்க வந்திடுவாய் அடியன்முன் தேன் சொறிந்தே!

வல்லானை வார் சடையானை விமலனை வீரனை சொல்லானை தேன் தமிழிலுறையுந்திரள் சுவை நல்மணந் தருந் தாயானானை நவின்றேத்த இல்லறந்தனிலின்பங்களெலாந் தருவான்!

அத்தியையோர் அருட் பார்வையால் விரவிய சித்தனே! நிதமுமுருகி யுந்தனை பேசும் சத்திய சீலர்பால் திருக்கண் நோக்கும் உத்தமனே! எனிடர்தீர நினதருளை பொழிக!

வசனமே ஓர் வடிவாய் அமைந்த அரனே ! நிசமானதோர் சுகம் பெறவேச் செயுந்தேவனே ! திசநாதன் சிரசையன்று கொய்தவா! என் சுசடுங் கன்ம வினையும் விலகிடயருளுக !

மாயா உலகோர் மதியொடு மீனுங் கதிரவனும் ஓயாமல் சுற்றிடவே வைச் சிவனே! சேவடி ஈயாராகில் உமக்கழகோ? வெனக்கு நீரே தாயாகி தந்தையுமாயிருந் தின்னலைத் தீரும்!

முப்போதுமோர் உயிர்வாழ உணவுதரவலர் தப்பாது சுருதி பாடிடச் செய்வரீவதோ ஓப்புடைய பொருள் தன்னுள் அடங்கிய எப்போதுங் காக்க வல்ல சதாசிவ பாதமுமே !

கல்லிலு மோர் உயிரை வைத்துணவு தரவல சொல்லிலுஞ் சுவையாயுள்ளச்சித்தனே என பல் வளமொடு இல்லை எனாதோர் மழலைச் செல்வமும் மகிழ் வாழ்வுமுறவுந் தருவான் !

ஆகாதது ஓர்செயல் ஆகுமென்று அரனை கூகாதிருப்பை சுழல்நெஞ்சேச் சொலைக் கேளாயோ? ஏகாங்கியாய் ஆடலில் வல்லோனை ஈசனே நாகாபரண நாதசொரூபனே மகாதேவனே என்க !

இரவில் ஓர் மதியும் பகலிலோர் ரவியுந் தரணிச் சுற்றிட வரச் செய்வனே! என் கரடான வாழ்வு விட்டொழிந்து என்றுந் திரண்டிடச் செய்திடுக! வீடுஞ் செல்வமுமே !

திரளன்பர் கூட்டந் தினமும் பரவ கரங்கூப்பி சுரர்போற்றச் சடைய ரீவது வரபுவி வாழ்வும் மதிநிறை செல்வமும் பரவியகலை கல்வியும் பிறவாமையு மாகுமே !

நில்லாத தோர் பொருளைக் காத்து ஆதரவென்று இல்லாத சுழிப் பற்றிச் செல்லாதே நல்லோர் நாதனே நமசிவாயனே நான் மறையோனே பல் உயிர்க்குமருளும் விமலனே வென கூறு !

நெஞ்சே நீ நிர்மலனை நினைந்தழுதரற்றி தஞ்சமென சுற்றியவனைச் சுடரோடே நஞ்சு உண்ட மிடறோனே! சுரர்பதியேயெனவே அஞ்சேலென்றவனும்பல நலமேயருளுவான் !

அனலில் ஓர் அற்புதஞ் செயவலரவரே புனனையுஞ் சுவற யருளைச் செய்வரீவது வினகில் ஞானமுங் கல்வியும் அறிவுந் தனமுந் தானியமுமேயென கருதிதொழுதிடுக !