sivamurugamalai

எழுசினமோர் காலால் காலனை அடி காரணனை உழவாரஞ் சுமந்து அடிச்சுவடே வைகயெ னழுத வாகீசர்க்கமிர்த மானானைத் தொழ மிகுஆயுளொடு ஆரோக்கியம் அருளிடுவானே !

பூணாதது ஓர் அரவு பூணும் ஆதியரனை காணாத தோர் விசுவமுமானானைச் சொல்லாலே பேச நாணாது ஒளிரும் ஞானமொடு அறிவு கல்வி ஊணாதி பொருளானவை உகந்து ஆட் கொள்ளுவானே!

சித்துகளோர் பார்வையால் காட்டுமரனே எத்திசையுஞ் சுடராய் பளிச்சிடு சுரேசனே இத்தரணிதனில் யாவுமாயுறைவானேயுனை பத்தியுடன் தொழ கல்வி வித்தை போதிப்பாயே!

பருவுலகோர் பாயாய் சுருட்டிய அரக்கனை பொருதிச் சுவற செய்தச் சீஅரிகேசன் திருராமன் தொழுத வராகேச்சுரனை சிவ உருத்திரனை மானிடமேந்தியை வணங்கிடுக!

கருமுதலோர் காடேகும் வரை பகலிரவென வரு நாளில் சுகிப்பீரே அச்சிவனைசேர ஒருமச்சவுருவில் மறைகொணர மாயனுக் கருள் செய்தானை கண்டநுதினந்துதிப்பீர் !

கருத்திலோர் ஆனந்த நடமிடுமரனை திருமுறைகள் சுரப்பானை உச்சி செந்தீயனை குருத்துவனை யோக சித்தியொடு அகத்தி லிருத்தி தொழுதுவர சித்திகள் அளிப்பானே!

தரணியிலோர் தனித்தன்மையான பிரம புரவேந்தர் சுத்த தமிழைச் சொலக் கேட்டு இரங்கி வந்தானை சிவாகமச் சொரூபனை நரசிங்கேச்சுரனை தொழ நற்பலன் கூடுமே !

உலகுக்கோர் ஒளியாஞ் சிவமொடு சேர சொலவொணா ஞானச் சுருதியானை உச்சியுளீ சுகுணனை நலமிகு கொடுப்பானை இமகிரியானை பலருங்காண நவமணி விற்றானை தினம் பாடுக !

குணாளனை ஓர் குருவாய் வரு பராபரனை மணாளனை தேன் சுரப்பாரை மெச்சி பணீயுமவனை பணாமணீச்சுரனைப் பவனநாதனை விணாரும் வியக்கும் விமலனை துதித்துய்வீர் !

ஏதமிகு ஓர் வாழ்விலுழல்வீரே! அரனான பாதகேசாதி சுழுமுனையோகச் சீலனே பாஞான நாதலயம் அருள்வான் கான் நம்பியை ஆதரித்தேற்றானே உமக்குங் கதியளிப்பான்!

தேன்சொறியோர் சுவையான பாடலை வாயாரப்பாடி வான்புகு சுந்தரனை மெச்சிய தேனை நாறு மூன்களைந்துய்யவே பாமீது படிந்தானை நான்முகனின் சிரங் கொய்தானை வணங்குவீர் !

அப்பனை யோர் ஆதியை அஞ்சுமான அரனை சிப்பியிலொரு சுடர்மணியைச் சொற்சீரீயு மப்புராணனை சேரும் புருவ நடுகண்ணால் முப்புரமெரித்தானை தொழ முன்வினை அகலுமே !

கூவுகுயிலோர் குரலழகு பெறக்காரணனை தாவு மானொடு சுடலையி லொருச்சித்தாடீ காட்டி கோவுண்ட யறுகமுதா யணியு மெங் கோனை நாவுண்ட சொல்லிருப்பானை புகழ நன்மையே!

ஒருவனா யோர் உருவமிலாதானாய் வரமது தருவானை பசுவேறுந் தவச்செந்தீகேசனை திருரச நீற்றால் சுரநோய் தீர்ப்பானை பருப்பதத்தானை நீர்துதித்து பலனடைக !

புயபலமோர் ஆணவமாக் கொண்ட அரக்கன் நயமொடு சுருதிபாட மெச்சிய தேவநாதனை அயமேறி அடியாரினுளமாட் கொண்டு துயரனைத்துந் தீர்த்தானை தொழ பிறவியறுமே !

ஓதாமல் ஓர் சிவநாமம் உருகி தரணியில் பாதாரச் சுழிப் பற்றாச் சூருளீர் மௌன ஆதார பார்வையாலார்த்திடுவானை லய நாதானந்தச் சொரூபனை நாடி தொழுது சரணடைவீர்!

உவாயுரி போர்த்து விடையேறிடும் வீரனே! துவாதசபுய சுதனை பெற்றச் சேகரனேச் சிவாத் தாணுமாலயனேத் திரிசூலியே என்று அவாவுடன் கூறிட வருஞ் சிதைவு அகலிடுமே!

பிணியற வோர் பிறப்பிறப்பிலா வரமுற பணியணி பசுபதியானை மெச்சி அண்டீர் அணி கொண்ட திருமுறைகளிலகலாதுள்ளானே மணி கண்டனே எனக்கூறி மங்காது வாழ்வீர்!

நூலிலுறையோர் நுட் பொருளானானை நுகரவே சூலிலிருந்து சுழல்வானை இச்சையான தேனை நாலிரு நற்பதியிலுறை வீரத்திருரூபனை மேலிரைக்கும் நீரானை காரைக் காடானை தொழுவீர் !

நுகர்வ தோர் ஞானமருளுஞ் சங்கரனை சிகரமானது சுவற செய்தச் செந்தீ முகனை நகர முதலான யகர பிந்துரூபனை பகருமெவர்க்கும் பகரொணா நிதி அருளுவான் !